Μυθολογία & Ιστορία

Η Λευκάδα πήρε το όνομα της από το ακρωτήρι Λευκάτα, το οποίο στην αρχαιότητα ονομαζόταν Λευκάς Πέτρα ή Λευκάς Άκρα και βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του νησιού.

Σύμφωνα με το μύθο η αρχαία ποιήτρια Σαπφώ, πήδηξε από το βράχο του ακρωτηρίου, βάζοντας τέλος στη ζωή της εξαιτίας ενός ανεκπλήρωτου έρωτα. Μια ακόμη σημαντική στιγμή στην ιστορία του νησιού, είναι όταν ο Γερμανός αρχαιολόγος Βίλελμ Ντέρπφελντ, μετά από ανασκαφές στην περιοχή Νυδρί διατύπωσε τη θεωρία ότι ο Όμηρος αναφερόταν στην πραγματικότητα στη Λευκάδα όταν μιλούσε για την Ιθάκη του Οδυσσέα.

Η Λευκάδα κατά τη διάρκεια των μεγάλων πολέμων είχε έντονο στρατιωτικό ρόλο. Έχει συμμετάσχει στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, στη μάχη των Πλαταιών, καθώς και στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, στο πλευρό των Σπαρτιατών. Στα χρόνια της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, η Λευκαδιώτες υπήρξαν πιστοί υποστηρικτές του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ακόλουθοι στην εκστρατεία του έλληνα στρατηλάτη.

Δυστυχώς το 1479 η Λευκάδα γνώρισε την Οθωμανική κατοχή, η οποία διήρκησε σχεδόν 200 χρόνια. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης είναι το μοναδικό νησί των Επτανήσων που έζησε κάτω από τον Τούρκικο ζυγό.
Το 1684 το νησί περνά στα χέρια των ενετών, και μαζί με τα υπόλοιπα Επτάνησα βιώνει την ενετοκρατία, με κατάλοιπα του πολιτισμού της να συναντάμε ακόμη και σήμερα.
Στη συνέχεια, καταλήφθηκε από τους Γάλλους αλλά και τους Άγγλους και τελικά το 1864 προσαρτήθηκε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά στην Ελλάδα.


Scroll to top